Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2017

Εγώ ως Εσύ




Με ποια παρηγοριά να σε κοιτάξω;
Απόψε κοινωνώ τα συναγμένα˙ τις συμφωνίες
και τ’ αλλόκοτα που μ’ έφεραν εδώ, το βλέμμα σου.

Με ποια παρηγοριά να σε κοιτάξω;
Που κύλησαν οι μέρες και δεν πρόλαβες
όλο, μου λες, σε κυνηγούσαν οι ορισμοί.

Σε λίγο θάλλει το πικρό χαμόγελό σου
θανατερό του ονείρου σου άνοιγμα.
Πού πας; 

Με ποια παρηγοριά να σε κοιτάξω;

Αφού μου δείχνεις ό,τι από χρόνια απωθώ
εκείνα τα ενδεχόμενα στα υπόγεια της μνήμης.
Απτή απουσία κρυώνεις; Πες μου.

Αχ τώρα που ανατέλλεις, με ποια παρηγοριά να σε κοιτάξω;

Απόψε εδώ φορώντας τα καλά μου
και όλα τα μάταια που μάζεψα στολίδια
μπροστά σου θα σταθώ να με ανακρίνεις.

Απόψε εδώ φορώντας τα καλά μου
όλα θα τ’ αρνηθώ˙ και οριστικά
– καθώς η αγωνία θα ησυχάζει –

απόψε εδώ, φορώντας τα καλά μου
θα κομματιάσω τη μορφή που αντανακλά
ό,τι φοβάμαι πια να δω. Το πρόσωπό μου.


Γεωργία Βεληβασάκη, Βιέννη 2005


Δεν υπάρχουν σχόλια: