μεγάλωσε ο ουρανός
υψώθηκε μακριά πολύ
κι έμεινε πίσω ένας καημός
κι ένα μισόφτερο πουλί
ρίζωσε η πέτρα στον καιρό
έγινε απάτητο νησί
μα σε πηγάδι μυστικό
έχω φυλάξει μιαν ευχή
είναι λουλούδι μοναχό
μια στάλα ελπίδα όλο ζωή
σε τέτοιο βράδυ ζοφερό
την άνθισή μου να φορεί...
να ξημερώσει ο βλαστός να τονε καμαρώσω
να βγάλει λούλουδα κι ανθούς στην άνοιξη να δώσω
να στολιστεί η αγάπη μου να βάλει τα καλά της
να δώσει στην καρδούλα του την πιο κρυφή αγκαλιά της...
Γ.Α.Β. (Παρασκευή 22 Ιουνίου 2012)
