Διαμαρτυρία...

Αφιονισμένη έτρεχε στους δρόμους διαμαρτυρόμενη για τα σκουπίδια

που τόσα χρόνια έκρυβε κάτω από το στρώμα της.

Γ.Α.Β. 26.01.13

Διαφάνειες...

Ο χώρος γεννιέται από μια κίνηση -ανεπαίσθητη ή βασανιστική - δεν επιστρέφεται.

Στολίζει τον αέρα που αναπνέω σα μια βιβλιοθήκη από νεύματα.

Τίποτα δεν μπορεί να μείνει κρυφό.

Όλα είναι εκεί καταγεγραμμένα.

Κι εσύ τραβάς το φόρεμά μου ως τα γόνατα.

Και βάζεις το γλυκό στο πάνω ράφι να μην το φτάνω.

Και με μαλώνεις που δεν θυμήθηκα να ποτίσω τα λουλούδια.

Κι αποστερείς τον κόσμο από ένα παραπάνω χαμόγελο στα χείλη σου.

Κοίτα τι ωραία που γκρεμίζεται η μέρα.

Τα δάχτυλά μου μάκρυναν και τρύπησαν τον τοίχο.

Κράτα με.

Γ.Α.Β.

26.01.13

Αντικατοπτρισμοί...

Φάσματα εμφανίζονται και χάνονται με ρυθμό.

Οι άνθρωποι είναι απασχολημένοι.

Γ.Α.Β. 10.01.13

Αντιπαράθεση

Δυνατός αέρας φέρνει τη θάλασσα στο κατώφλι του σπιτιού. 

Τα πεύκα διαμαρτύρονται. Απ΄ το φοίνικα απεκόπησαν όλα τα παλιά φύλλα. 

Εκείνη αφρίζει. Φεύγει κι έρχεται μανιασμένη.

Τέτοιο καβγά είχα καιρό να δω.



Γ.Α.Β. 30.12.12

ένα κλαράκι ήταν και το πήρε η θάλασσα

μοιάζει ήσυχη, καθημερινή

τη γνωρίζω, την έχω συνηθίσει

μια στιγμή μετά

αγριεύει
γελάει

υψώνεται

με ξαφνιάζει

με παίρνει

με πνίγει

Γ.Α.Β.

11/12/12

Inic Pit Vita Nuova

Το παιδί δεν θυμάται

χαμογελά και τα χέρια του ανοίγουν

σα λουλούδια...

Γ.Α.Β.

Χρησμός...

Τα κλειστά πηγάδια θ΄ ανοίξουν.

Το νερό θα κυλήσει.

Θα πνίξει την πόλη.

Θα σωθούν μόνο τα πουλιά.

Και οι πέτρες.

εφιάλτης

Η κλεψύδρα επαγγέλλεται την τρέλα. Η τρέλα πληρώνεται και παίρνει την ηγεσία. Θυμάσαι; Η πιο μεγάλη σκιά είναι τώρα αρχηγός. Αυτό πρέπει να τελειώσει. Η προστασία ισχύει για σαράντα κεφάλαια. Κι ύστερα; Όλος ο εξοπλισμός, ένα ψόφιο περιστέρι...