Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Δέντρο είμαι εγώ...



- Δέντρο είμαι εγώ
μ΄ ένα κλωνί
τ΄ αστέρι το θωρώ
μ΄ αυτό δεν με φιλεί
πώς θέλεις να μερώσω;
Ακούω τον Ξυλοκόπο να ΄ρχεται
να ΄ναι θαρρείς για μένα;
Δε θα προλάβω να το δω. Τ΄ αστέρι, λέω.
Κι απ΄ το κλωνί μου φαίνεται η μέρα μακριά...

- Έλα μαζί μου. Το βλέπεις τ΄ αντικρινό βουνό;
Εκεί θα πάμε. Μες στην αποψινή αχλή
ας κοιμηθούμε ήσυχα μέχρι να ξημερώσει.
Κι αφού, θα το κινήσουμε σπίθα με σπίθα
ως την κορφή του ν΄ αγναντέψουμε
το σχέδιο της ζωής μας.
Ένα κλαδάκι είσαι κι εσύ...

Γ.Α.Β.

6 σχόλια:

Diatton είπε...

Δέντρο είμαι εγώ μ' ένα κλωνί...
Ένα κλαδάκι είσαι κι εσύ...

Η απόλυτη ευαισθησία!

Odiporos είπε...

"Δεν θα προλάβω να το δω. Τ' αστέρι λέω."

Καταπληκτικός στίχος...

Δέντρο και ο Άνθρωπος, δέντρο... με τις ρίζες βαθιά στο χώμα και τα χέρια κλαδιά να απλώνονται στον ουρανό.

Το τραγούδι που παίζει είναι καταπληκτικό... Αυτό μου έμεινε από την 1η στιγμή...

Μεγάλη Καλημέρα

Δήμητρα είπε...

Καλημέρα...όμορφη ευαίσθητη και συγκινητική.Σαν τους στίχους σου...

Erevos είπε...

άστρα κ δέντρα δεν θα σμίξουν ποτέ... γιατί το δέντρο πάντα θα κοιτά κ θα ποθεί το άστρο... μα το αστέρι από τόσο ψηλά δεν θα δει ποτέ... τίποτα...
ανεκπλήρωτοι έρωτες...

"Me Noima - Horis Simasia" είπε...

Diaton, Δήμητρα, χαμόγελο :)

Οδοιπόρε, πολύ χαίρομαι που σου αρέσει αυτό το τραγούδι καθότι είναι από τα αγαπημένα μου.

Erevos, κάποιοι λένε ότι όλα είναι φτιαγμένα από την ίδια αστρόσκονη. Αν όντως είναι, υπάρχει κάποια ελπίδα...
:)

ΕΥΗ ΚΑΦ. είπε...

ΝΑ' ΜΟΥΝΑ ΑΣΤΕΡΙ,
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΕΥΧΗ,
ΚΑΙΓΩ ΕΥΘΎΣ ΝΑ ΠΕΣΩ,
ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΣΟΥ ΣΤΗ ΓΗ...

ΕΥΗ ΚΑΦ. ΛΟΓΙΑ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ,
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΔΩΝΗ

οι άνθρωποι πάντα κλαδάκια,
και ο έρωτας ανεμος βαρύς...
πόσο θα αντέξουν;