Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2009

Ο τοίχος.



η ώρα δέκα το βράδυ κι έχω ήδη κλειδαμπαρωθεί.
δυο και τρεις φορές το κλειδί στην πόρτα.
απ΄ έξω έρχεται ο ήχος του σφυριού που χτυπά με μανία.
κι ο τοίχος δεν πέφτει.

φοβάμαι.
αν ο τοίχος δεν πέφτει προς τι όλος αυτός ο θόρυβος;
οι γείτονες γελάνε δυνατά.
θα ήθελα κι εγώ να γελάσω.

ο εφιάλτης της νύχτας μού δείχνει τον εφιάλτη της μέρας.
ποτέ δεν κοιμάμαι ή ποτέ δεν έχω ξυπνήσει.
δεν εξηγείται αλλιώς.
ο εφιάλτης, λέω.

χθες βράδυ πάλι μου άδειασε το σπίτι.
έλειπαν όλα.
τι αγωνία.
να ξέρεις ότι σου λείπει αβάσταχτα, αλλά να μη θυμάσαι τι.

το ψάχνω καμιά φορά, όρθια, στη μέση του δωματίου.
το ψάχνω επίμονα, σχεδόν με πανικό.
μέχρι που θυμάμαι ότι δεν υπάρχει κι αποφασίζω ότι είναι όνειρο.
ύστερα πηγαίνω μέχρι την κουζίνα και πίνω λίγο νερό.

τι θα γίνει αν μια μέρα δεν ξυπνήσω;
αν στ΄ αλήθεια έχω ξεχάσει κάτι σημαντικό;
κι αν το θυμηθώ.
θα τελειώσει ο εφιάλτης;

ή τότε θ΄ αρχίσει;

5 σχόλια:

floudes είπε...

χμμ..
Στις δέκα έχω ραντεβού. Θα πρέπει να ξεκλειδώσω την πόρτα. Συνήθως είναι κλειδαμπαρωμένη, .. φύλαγε τα ρούχα σου.., δυσκόλεψαν τα χρόνια, κυρίως στις μεγάλες πόλεις.

Απο δίπλα χτυπάν, σφυροκοπάν με μανία τον τοίχο. Κάτι θα καρφώνουν. Όλο χτίζουν κι ανακαινίζουν κι αυτοί. Κάποια στιγμή θα τους χτυπήσω την πόρτα να ρωτήσω τι καρφώνουν..
Τώρα γελάν δυνατά. Με κάνει και χαμογελώ αυτός ο συρφετός. Είναι όμορφη η χαρά των άλλων. Και ποιά είμαι εγώ να κρίνω. Εξάλλου έχω κι άλλα δωμάτια για να κρυφτώ απ' τον θόρυβο. Το πρωί μάλλον θα τους πετύχω στη σκάλα. Θα καλημεριστούμε και θα ευχηθούμε καλή δουλειά.

Άλλη μια μέρα ξημερώνει αύριο. Μια απ' τα ίδια, ή ίσως απλά μιά καινούρια μέρα. Μια καινούρια μέρα μπορεί να μου κρύβει ένταση, ευτυχία ή ίσως θάνατο.

Βέβαια, μια καινούρια μέρα μπορεί απλώς να περάσει αδιάφορα. Ίσως, αν ήθελα, και να άφηνα την σκέψη της να με καταβάλει. Ίσως, αν ήθελα, και να άφηνα τον τοίχο να με πλησιάσει απειλητικά. Ίσως, αν ήθελα, και να χανόμουν πάλι. Μέσα μου, εκεί που υπαρχει σιγουριά. Ή κι έξω μου, εκεί που υπάρχει ασφάλεια.

Ωστόσο, πλησιάζει η ώρα δέκα. Καιρός να κρατήσω υγειή τον νού μου. Και χορτάτες τις αισθήσεις.

Αύριο ειναι Κυριακή. Μάλλον δεν θα διαβάσω τα νέα στις εφημερίδες, δεν θα ανοίξω το ράδιο και ούτε την τηλεόραση. Ίσως και να πάω εκδρομή, αν ο καιρός είναι καλός. Ίσως και να γελάσω δυνατά.

Εξάλλου, και ποιά είμαι εγώ να καταλάβω. Και ποιά είσαι εσύ να καταλάβεις. Και να κρίνεις.

floudes είπε...

aa.. και μια που το θυμήθηκα, και πριν το ξεχάσω πάλι, και μετά πάλι και ξανά..
Ο τοίχος δεν έχει πέσει ποτέ. Είναι μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι το φύλλο του Αδάμ. Τον χρειάζεται ο άνθρωπος για να κρύβεται. Το σφυρί όμως έχει απλά την ανάγκη να αμφισβητεί την ύπαρξή του.

Και τώρα που το θυμήθηκα, νά πότε ξύπνησα, όταν μου ταράχτηκαν οι κύκλοι..

"Me Noima - Horis Simasia" είπε...

Ο τρόπος που ερμηνεύουμε είναι, οπωσδήποτε, προσωπικός και κάθε φορά αλλιώτικος. Αν ήταν εύκολη η αποκωδικοποίηση δεν θα υπήρχε, άλλωστε, και η επιστήμη της ερμηνευτικής. Τούτο σημαίνει πως στις ίδιες λέξεις καθρεφτίζονται αλλιώς οι άνθρωποι.

Δεν τα λέω αυτά επειδή διαφωνώ σε κάτι από αυτά που λες, Froudes, ίσα-ίσα που ευχαριστήθηκα διαβάζοντας την πορεία των συλλογισμών σου. Ο "τοίχος", το "σφυρί", η "αμφισβήτηση" ίσως και να ξεκλειδώνουν μάλιστα μια κάποια ποιητική σαν αντίβαρο στην αδυναμία της λογικής επεξεργασίας. Αν και ποιητική χωρίς λογική δεν υπάρχει.

Είθε οι "κύκλοι" να "μας ταράζονται" συχνά, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει μια ψευδαίσθητη αίσθηση μη-ύπνου.

:)

Y.Γ. Πότε θα τα πούμε από κοντά στη Θεσσαλονίκη; Ανεβαίνω σχετικά συχνά. Στείλε μου mail.

floudes είπε...

Αμαλία, κι εγώ τα γράφω επειδή ξέρω (το έγραψες και το ξέρω), οτι σε ευχαριστεί αυτή η αντιπαράθεση. Αν σε δυσαρεστούσε, δεν θα το έκανα.
Εξάλλου μου είναι κι εύκολο να τα γράφω, αφού έτσι ακριβώς σκέφτομαι..
Στέλνω email. Σε περιμένω!

Επίσης, χρόνια μας πολλά σήμερα!! ;-))

kryos είπε...

Ρωγμήστοόνειροπουκάποιαστιγμή
θακάνειαισθητήτηνπαρουσίατου.
Μέχριτότεκάποιαάχρονααρχαίαλεκτικά
σύμβολαόπωςτο"αγαπάτεαλλήλους"
καιηέμφυτητάσηγιασυντροφικότητα
θαπροφυλάξουναπότηντρέλλαπου
θαμπορούσεναπροκύψειωςαποτέλεσματης
αίσθησηςαπόλυτηςμοναξιάςλίγοπριν
τοξύπνημα.myspaceisbrokentonight.
απότοτείχοςέμεινεμόνοέναςτοίχος:)
καλόβράδυ