Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

Ενθάδε κείμαι...




Ο ήχος φυλάει την αγωνία που η σιωπή εγκυμονεί
Το βουνό τον ίσκιο του
Τα ονόματα τα πήρε κιόλας ο αέρας
Κι ήθελα να δω πίσω απ΄ το βουνό της σιωπής
Ν΄ ακούσω ήθελα τον ήχο του ίσκιου του

Σημαίνουν απόψε οι φωνές των νεκρών
Οι φίλοι μου όλοι έχουν πεθάνει
Μα οι μαύρες τρύπες του κόσμου δεν γέμισαν ακόμα
Δεν είδαν όλοι ακόμα το σκοτάδι
Ακόμα υπάρχουν παιδιά

Αχ ανάσες μικρές ησυχάστε
Προσδοκώ ανάσταση παθών
Και ζωή του παρόντος
Αμήν

Υ.Γ. Σημείο βαρύ
Ακριβή μοναδικότητα
Επιστρέφω σε λίγο




Γ.Α.Β.
05/01/2013

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

...ποίηση με φιλοσοφία...πέτα τα δεκανίκια του κόσμου δεν τα χρειάζεσαι...Εύγε!!! μαρίνος καρβελάς.

... είπε...

Σ΄ ευχαριστώ, μου δίνεις δύναμη! :)

Γ.Α.Β.